#2

Жүрекке

 

Сұрғылт күздей

Сарғаясың мұңдана

Жайыма қалдыр

Дегендейсің сыздана

Амалым не

Серігіңмін бақиға

Не болса да жаныңдамын

Біл ғана

Соғуың баяу,

Үнсіздік болса серігің

Жалғыздық шарпып

Тыныштыққа елідің

Мәңгі баз кешіп

Арман деген қияннан

Тек өзіңнен үнсіз ғана жерідің

От едің ғой,

Өрт едің ғой, жалынды!

Үміт сеніммен бір табысқан, дарынды!

Арман көгінде қанат бітіп самғаған

Құстай едің ғой аспандағы жалынды

Үнсіздік қайта…

Елемейсің барымды

Әуенің болса

Сол мұңдылық сарынды…